Je hebt alles voor elkaar… en toch…

  • Je voelt onrust
  • Je wilt meer inzicht in jezelf
  • Wat wil ik nu echt?
  • Je hebt het gevoel dat jij nu je kans moet pakken

Hoe komt dat nou? Vandaag bekijken we het eens vanuit het gedachtengoed van Maslow.

Met de vraag, waar sta jij in de piramide?

 

Maslow

De behoeftepiramide van Maslow

De Amerikaanse psycholoog Abraham H. Maslow (1908 – 1970) zag de mens als een uniek gemotiveerd individu met een brede waaier drijfveren.

Maslow stelde dat elk levend wezen dezelfde behoeftes nastreeft. Wanneer aan een behoefte voldaan is schuift het individu op naar een volgend niveau. Wanneer een trap ontbreekt of wegvalt zal het individu opnieuw aan deze behoefte moeten voldoen alvorens verder te kunnen stijgen. Het is niet mogelijk om bepaalde niveaus over te slaan.

De meest basale behoeften zijn de fysiologische of primaire biologische behoeften zoals voedsel en drinken (maar ook zaken als warmte, zuurstof etc.). Primair omdat ze te maken hebben met overleven en we om weinig anders zullen geven zolang die behoefte niet is bevredigd

Zodra we ons hebben verzekerd van voldoende voedsel en drinken, richten we ons op onze veiligheidsbehoeften onze behoefte aan bestaanszekerheid. Zaken als beschutting, bescherming, zekerheid en stabiliteit. Komen we in onbekende situaties of veranderen er bepaalde dingen, dan kan innerlijke onrust ontstaat.

Wanneer bovenstaande behoeften zijn vervuld, richten we ons op onze sociale behoeften, door Maslow omschreven als de behoefte om bij een bepaalde groep te horen. Aan deze behoeften wordt voor een deel tegemoetgekomen door ons gezin, maar later bevredigen we die ook door ons bij clubs en verenigingen aan te sluiten.

Vervolgens trachten we ons verlangen naar (zelf)waardering en erkenning te vervullen waarbij twee zaken van belang zijn:

► de behoefte aan zelfwaardering: een gevoel van zelfvertrouwen door waardering voor jezelf, je succes en voor wie je bent. Dit houdt ook in verlangen naar vrijheid, onafhankelijkheid, verlangen een individu te zijn, en zelfwaardering voor wat je in dit opzicht al hebt bereikt;

► de behoefte aan waardering door anderen: respect, aanvaarding, erkenning als persoon, erkenning op grond van kwaliteiten, verwerven van een bepaalde status, een ‘eigen plaats’ in de groep op grond van je ‘jou-zijn’.

De hoogste staat die een mens kan bereiken is die van zelfverwerkelijking. Deze persoon komt te voorschijn wanneer aan de behoeften aan achting is voldaan en het individu niet langer wordt gedreven door de behoefte om zichzelf te bewijzen, hetzij voor zichzelf, hetzij tegenover anderen. We zijn meer en meer de persoon die we in aanleg ook zijn. Bij mensen die zichzelf verwezenlijken speelt vooral de behoefte aan zin en doel in hun leven. Zij willen dat hun werk, hun bezigheden en hun bestaan waarde hebben, een bijdrage voor anderen vormen. Zij voelen zich vrij van angst, en vrij van de waardering of beoordeling van anderen. Op basis van het bereikte zelfvertrouwen komen zij, als vrij mens, toe om te realiseren wat in ons is, zonder belemmeringen van binnen (in onszelf) of van buitenaf. Het is het niveau van de vrije zelfontplooiing.

error: Content is beschermd!!