Herken je

dat gevoel?

Je hebt op zich een leuke baan, er is alleen één iemand die het voor jou een stuk minder leuk maakt. Door opmerkingen of acties voel je je gedwarsboomd of niet gezien…

Ga je de confrontatie aan? Durf jij te vragen wat diegene bedoelt met die opmerking? Of waarom iemand tot een bepaald besluit komt?

Of laat je het gebeuren en denk je “ik ga liever weg”. “Ik zoek wel een andere baan” [en dat doe je vervolgens niet…]

Als je geen definitief besluit neemt wordt het een spook in je hoofd! Je tolereert het gedrag van je collega en ondertussen hou je jezelf voor de gek door geen actie te ondernemen.

 

Zorg voor volledige toewijding

Vorig jaar heb ik deelgenomen aan een 10-daagse Vipassana meditatie-cursus. Voorafgaande aan de cursus had ik aangegeven dat ik wegens een blessure niet voor een lange tijd op de grond kon zitten en dat ik graag zou afwisselen gedurende de dag.

Geen probleem, ik was welkom er stond een stoel voor mij klaar. Mijn eerste dag begon ik op de stoel, het was best pittig maar ik kon het aan. Ik wilde mijzelf pushen tot het uiterste en de volgende dag begon ik op de grond. Meteen werd ik uit de rij gehaald en moest ik bij de leraar komen. Zowel op een stoel als op de grond was geen optie! Ik moest kiezen; “anders heb je altijd een escape in je hoofd”. Dan ben je druk met “wat zal ik doen?” Of “ik kan altijd nog…”.  “Ik voel nu hier een pijntje, hoe zou dat zijn als…” En zolang je die ontsnappingsmogelijkheden voor jezelf openhoudt ga je de confrontatie niet aan met datgene waar het echt om gaat.

Mijn leraar was mild, ik mocht een dag te tijd nemen om te beslissen. Maar dat besluit moest er komen en daar had ik mij aan te houden tot aan het einde van de cursus.

Natuurlijk ging ik op de grond zitten, ik wilde het zeker weten of het echt niet lukte. Ik wilde pijn voelen. En pijn deed het, vooral de pijn dat ik moest erkennen dat een plek op de grond niet geschikt voor mij was. Ik koos voor de stoel en kreeg de boodschap mee dat ik mijn vergankelijkheid moest accepteren. Alle fysieke maar vooral ook emotionele pijn kwam voorbij. En het mooie is, je kunt echt heel veel aan, als je weet dat je geen escape hebt. Het mag soms best oncomfortabel voelen, dat zorgt ervoor dat er iets gebeurt. 

Kies voor jezelf

Kies voor jezelf. Neem het besluit, zorg ervoor dat je je plek volledig inneemt, waar je ook bent. En ga het aan. Groei! 

Heb je een lastige collega? Stel vragen, neem het niet voor lief. Vul niet in wat diegene allemaal wel niet zou denken om je vervolgens rot te voelen. Schakel hulp in, of zoek uit wat je nodig hebt.

Of ga solliciteren, ga op die naar die andere baan… maar doe het! NO ESCAPE <3

GRATIS COACHING

Ben je 45+ en werk je minimaal 12 uur

per week?

In loondienst of als ZZP-er?

Dan kun je gebruik maken van gratis coaching

>> lees hier verder <<

error: Content is beschermd!!